Dysk Twardy

Jest to jeden z rodzajów pamięci masowej. Nazwa dysku twardego jest pochodną dyskietki komputerowej, jest to spowodowane tym, że w dyskietce do zapisu danych wykorzystywany był nośnik miękki (elastyczny), natomiast w dyskach twardych wykorzystuje się krążki (talerze) o sztywnej strukturze. Dysk twardy jest podstawowym urządzeniem służącym do przechowywania danych, w odróżnieniu na przykład od pamięci RAM dane zapisane, przechowywane są aż do momentu w którym użytkownik sam zdecyduje się je usunąć (nie znikają po odłączeniu prądu od komputera).

Standardowe dyski twarde to "prostokątne pudełka" o wielkości 3,5 cale - stosowane w komputerach stacjonarnych oraz dyski o mniejszych rozmiarach 2,5 cala - stosowane najczęściej w komputerach przenośnych.

Na zewnątrz każdego dysku twardego znajdują się gniazda do podłączenia odpowiedniej taśmy podpinanej z drugiego końca do płyty głównej, oraz gniazda zasilania biegnącego od zasilacza komputerowego. Ponadto obok gniazd znajdują się zworki, które odpowiednio ustawiając możemy ustawić najbardziej podstawowe parametry dysku takie jak pojemność (np. gdy starszy model płyty "nie widzi" nowej generacji dysku od pojemności większej niż 32GB), lub gdy chcemy zmienić charakterystykę pracy dysku, żeby uruchamiał się w trybie Slave zamiast Master (tryb Master i Slave oznacza który dysk jest ważniejszy i z którego zostanie uruchomiony dysk w przypadku podpięcia obydwóch do komputera).

Rozkręcając dysk zauważymy że jest on zbudowany z kilku podzespołów. Najbardziej rzucające się w oczy są okrągłe krążki nazywane talerzami, połączone z silniczkiem, który je napędza. W nowych dyskach twardych jest ich od dwóch do czterech umieszczonych w niewielkich odległościach jeden pod drugim. Są one wykonane z materiałów ferromagnetycznych czyli takich które dają się namagnesować. Talerze podzielone są na cylindry czyli pierścienie o różnych rozmiarach w zależności od umiejscowienia na na talerzu im bliżej środka tym są mniejsze. Oprócz cylindrów na talerz jest podzielony na sektory które są z kolei częściami cylindrów. Nad talerzami i pod znajdują się głowice służące do namagnesowywania ich oraz odczytywania z już namagnesowanych talerzy danych. Głowica jest podpięta do silnika krokowego, który w zależności od tego jakie otrzyma współrzędne ustawia głowice w odpowiednim miejscu.

Głównymi parametrami dysku oprócz podawanymi w MB (megabajtach), GB(gigabajtach) i TB (terabajtach) jest ilość pamięci podręcznej podręcznej, która jest wykorzystywana jako bufor danych. Pamięć podręczna w dyskach o pojemnościach rzędu 1TB wynosi średnio ok 32MB. Dzięki jej obecności dysk nie musi korzystać z głowicy zapisując pojedyncze bajty tylko czeka do zapełnienia się bufora i wtedy zostaje wykonany zapis na dysku magnetycznym Oczywiści im większy bufor danych tym dysk będzie działał szybciej zwłaszcza podczas kopiowania dużej ilości małych plików. Dzięki buforowi zmniejsza się także defragmentacja dysku czyli dane tego zamego pliku nie są zapisywane w różnych miejscach na dysku, przez co potem dysk twardy potrzebował by większej ilości czasu do odczytu pliku. Innymi parametrami na które wpływają na szybkość dysku są prędkości obrotowe talerzy w średniej klasie dysków 2,5 cala wynoszą głównie 5400 obrotów na minutę, a w dyskach 3,5 cala do komputerów PC 7200 obrotów na minutę. Warto też zwrócić uwagę na czas dostępu do danych (w dyskach ok 1TB wynosi klika mili sekund), gdyż parametr ten jest równie istotną częścią składową prędkości dysków twardych.